Vroeg hardlopen

Dinsdagochtend, de wekker gaat. Niks bijzonders, dat gebeurt elke dag. Maar een van de kinderen is ziek, dus noodgedwongen blijf ik thuis vandaag. Dat biedt ook perspectief. Mijn trainingsplan is om een ronde van 7 km in stevig tempo te gaan lopen. Normaal gesproken zou ik dat ’s avonds doen. Nu is de ochtend ook een optie, ik hoef tenslotte niet op tijd op mijn werk te zijn.

Maar er is ook de twijfel, ik kan me ook nog een keertje omdraaien en een half uur later opstaan. Maar nee, dat doe ik niet.

Hup het bed uit, sportkleding aan. Toch nog iets later dan ik bedacht had stap ik om 7.45 de deur uit. Het is nog niet helemaal licht, maar wel licht genoeg om een ronde door het park te gaan. Om nou 7 km over het fietspad op en neer te gaan als het licht is, nee dat zie ik niet zitten.

Dus op naar het park om de Gaasperplas heen, tempo zit er lekker in, hartslag blijft keurig binnen de grenzen. Tempo blijft mooi, hartslag zakt een beetje. Eigenlijk moet ik harder gaan lopen om in de juiste zone te blijven. Dat zit er nu even niet in, maar ik geniet. De zon breekt door, het is nu echt licht. Ik heb het warm genoeg, jasje gaat uit.

Ik kom op het punt waar ik moet kiezen: rondje afmaken en dan toch nog het fietspad op en neer, of langs het wandelpad de Gaasperzoom, waar ook de koeien los rondlopen. Ik kies voor het laatste, dat loopt gewoon even leuker dan zo’n fietspad heen en weer terug. Dat kan altijd nog, in het donker, als het niet anders kan.

Mijn klokje piept, 7 km bereikt, ik sta binnen drie kwartier weer bij de voordeur. Ik doe binnen, met mijn zieke dochter op de bank, nog wat oefeningen en dan kan de dag beginnen.

Het heeft wel wat, zo vroeg trainen. De dag actief beginnen, en daarbij, de avond helemaal leeg voor andere dingen. Dus misschien staat volgende week dinsdag de wekker wel extra vroeg, om ook als ik wel moet werken een vroeg hardlooprondje te doen.

En het allerfijnste? Lopen als het licht is, en niet in het donker.

No Comments

Leave a Comment