Sportiviteit en kwaliteit-tijd

Afgelopen zondag was de Venloop, een prestatieloop over 10 km of de halve marathon, in het Noord-Limburgse Venlo. Net als de afgelopen 3 jaar was ik van plan daaraan mee te doen. Door een aanhoudende blessure werd ik een toeschouwer. Niet leuk, maar toch, er was ook een positieve keerzijde. Doordat ik niet mee kon lopen, had ik meer tijd en aandacht voor de prestaties van mijn kinderen.

De jongste deed voor het eerst mee en mocht 500 meter lopen onder begeleiding van een volwassene (in dit geval een sportieve oma). Ik kon haar lekker aanmoedigen en een foto maken vlak nadat ze haar medaille had gekregen. De oudste deed inmiddels voor de 4 keer mee en liep 1000 meter. Hij startte onder aanmoediging van papa, werd halverwege toegeschreeuwd door zijn opa, oma’s, oom, tante en zus en ik kon hem na de finish opvangen. Moe en blij was hij met zijn medaille, maar toch wel teleurgesteld dat hij niet gewonnen had.

De rest van de middag stond in het teken van het aanmoedigen van de 10 km-lopers (man, zus en zwager) en genieten van het mooie weer in de tuin, na afloop van hun race de lopers opwachten bij de finish, samen met mijn lieve kleine nichtje in de draagzak.

Zo was het een mooie zondag.

Venloop 2014

Venloop 2014