Dam tot Damloop 2013: nooit verwacht, nooit gedacht, toch gedaan

Nooit gedacht, nooit verwacht, toch gedaan. Tot ik ruim drie jaar geleden, in de zomer van 2010 begon met hardlopen was ik ervan overtuigd dat hardlopen niet mijn ding was. Ik werd
overgehaald door collega’s om mee te doen met de LadiesRun (4EM – 6,4 km) tijdens de Dam tot Damloop. Eerst wat introductie-trainingen om te zien of ik het kon én leuk genoeg vond. Het begon met 3 minuten hardlopen, 3 minuten wandelen. Wat waren die drie minuten lang (hardlopen) en kort (wandelen). Maar het ging allengs beter en het werd zelfs leuk.

Na die eerste 4EM in september 2010 volgde een 10 km tijdens de Venloop in maart 2011.
En daarna nog vaker een 10km-prestatieloop. Dat vond ik ook prima, verder hoefde ik niet.
Dat hield ik vol, zelfs 2,5 week geleden nog. Nee, ik heb geen ambities om verder dan 10 km te lopen. Maar ja, toen kreeg ik afgelopen donderdag de mogelijkheid om toch nog – op de valreep – een startbewijs voor de Dam tot Damloop (10EM = 16,1 km) over te nemen…
Toen begon het te kriebelen. Dus toch.

Medaille damloop2013Vanochtend was het zover, hoe zenuwachtig kun je worden in 2 dagen? Heel erg! Samen met mijn loopmaatje richting de start. Kledingtassen inleveren, nog een laatste keer naar het toilet. En dan op naar ons startvak.
11.20 uur van start, al duurt het dan nog even voordat we daadwerkelijk over de startstreep gaan.

Door de IJTunnel, langs heel veel toeschouwers.
Het is zwaar, het is pittig, afzien maar ook leuk en zoveel gezelligheid onderweg. Wel wat momenten dat ik me afvroeg, waarom doe ik dit eigenlijk?!
Bij elke kilometeraanduiding uitrekenen hoe ver nog.
En dan is daar de finish in zicht. Aangemoedigd door veel toeschouwers, daartussen ineens “Martine, zet ‘m op”, staan er buren  langs de kant van het parcours. Leuk, nét dat zetje om te versnellen (in ieder geval in gedachten).

De finish over, klokje stopzetten, kijken. Verbaasd en trots. Moe. Rustig doorlopen, flesje AA-drink, sultana, medaille. Op zoek naar mijn kleding en mijn loopmaatje. En dan naar huis.
Moe maar zeer voldaan. En mijn tijd? 1:46:21. Ik ben er blij mee. Misschien volgend jaar wel weer.